18 Март, 2019
0.3733
    ALK 8333.36    -0.2%     GRNT 829    0%     KMB 5700    -0.01%     MERM 2100    2.04%     MPT 52028.57    -0.18%     MTUR 5100    0.02%     REPL 76000    0.66%     STB 1199    -0.08%     TKVS 5384.38    0.64%

Сакаш слобода? Заслужи ја!

Објавено во: Стил 18 Февруари, 2019

Многу долго време ми требаше за да стасам до ова што сум. Обично сите прават некакви револуционерни чекори на млади години. Ете, мене к’сметот не ми бил таков. Зачауреноста во она што го живеев ме правеше долго време невидлива и за сама себе. Кога велам невидлива, не мислам на феноменот на јавна личност (Да се разбереме. Смешно е да се зборува за тоа во земја во која веројатно со пола народ е секој со секого роднина), туку на личност која живееше по некој вообичаен терк на нештата. Пишував уште кога имав 16-17. Бев бунтовна, дури имав и професори кои ми велеа дека презимето и не ми е баш туку така случајно залепено за табиетот. Не сум била нешто посебно проблематична ниту како тинејџер. Правев се’ она што го прават сите. Дали бев среќна? Да речеме дека не бев свесна колку имам празнина во сета таа посветеност да бидам во стадото.

Чудесијата која се случува тогаш кога на човек ќе му пукне филмот од се’ се вика слобода. После разводот, престанав да излегувам. Бев болно посветена на ќерка ми, која сосем добро напредуваше. Ми беше страв да се движам меѓу луѓе, па затоа светот ми се ограничи на одење на работа и дете. Повторно, дали бев среќна? Не знам...не бев ни свесна за себе. И тоа така траеше додека еден ден мајка ми и татко ми не ми рекоа да не се враќам по детето, туку да седнам некаде на кафе. Беше 4 попладне, а бидејќи Берза е во Дебар маало, седнав во едно кафуле, кое иако секогаш има гости, тогаш беше празно. Седев сама на маса, гледав никаде и плачев. Тогаш сфатив дека не знам што да правам со себе. Станав машина...работа, дете, пазарење. И така 3 години, секој ден. Не можев да се сетам што сум сакала да правам, што ме правело среќна и исполнета. Тие три години не читав, не слушав музика, не правев ништо освен што механички чекав да се стемни и раздени.

Целата колумна на Ана Бунтеска читајте ја на Женски магазин, тука.

Можеби ќе ве интересира

Харуки Мураками: Срцата на луѓето се како длабоки бунари, никој не знае што има на нивното дно

Харуки Мураками: Срцата на луѓето се како длабоки бунари, никој не знае што има на нивното дно

(ФОТО) На два бала исто облечена: Омилениот фустан на Зорица Заева

(ФОТО) На два бала исто облечена: Омилениот фустан на Зорица Заева

Тамара Кунцулова: „Живееме според правилата кои ќе ни ги наметнат другите“!

Тамара Кунцулова: „Живееме според правилата кои ќе ни ги наметнат другите“!

Сакај ме поинаку

Сакај ме поинаку

Кога пее заборава на сѐ што ја мачи: Дени Жерновска знае дека само со упорност се стасува до ѕвездите

Кога пее заборава на сѐ што ја мачи: Дени Жерновска знае дека само со упорност се стасува до ѕвездите

Насмевката на покојниот сопруг секогаш ќе ме грее: Интервју со Сања Долежал

Насмевката на покојниот сопруг секогаш ќе ме грее: Интервју со Сања Долежал

(ФОТО) Ирена Спировска со дечкото на Виенски бал

(ФОТО) Ирена Спировска со дечкото на Виенски бал

(ГАЛЕРИЈА) Натпревар на свечени фустани: Виенскиот бал во Скопје прослави јубилеј

(ГАЛЕРИЈА) Натпревар на свечени фустани: Виенскиот бал во Скопје прослави јубилеј

Ако Владо може да има десет девојки, можеш и ти: Романтичен славенички концерт на Јаневски

Ако Владо може да има десет девојки, можеш и ти: Романтичен славенички концерт на Јаневски