21 Февруари, 2020
0.0199

Рибарска

Објавено во: Колумни 26 Јануари, 2020

Ако Париз, Прага, Санкт Петерсбург (па и безброј други) сосе своите реки што го преполовуваат и красат урбаното градско ткиво имаа свои „проспекти“ и нашето Скопје со Вардар не заостануваше на разгледниците нималку зад нив (кој ќе рече?).Тие имаат безброј мостови, туристички бродови и бистроа покрај теченијата на познатите реки и „рекишта“,а ние на реката што летно време можеше да се прегази ги имаше, покрај Камениот мост,Офицерски и Банката на плоштадот,рибарите наредени како тараби на обата брега,но и загазени во плитката бистра река што долго имаше препознатлив мирис на чиста незагадена вода на која со тага се сеќава секој жител(се уште жив и со непоматен ум).

Секое маало си имаше свој риболовен ревир (нескромно кажано), дел од брегот на кој „фаќаа риба“ следени од сеирџии што требаше да сведочат за големите подвизи и за умешноста на мајсториштата на трската,тапата,удицата и оловцето.Риба се лови цела година-зависи од тоа кога јаде бојникот,кога кленот,а во кој период мрената(неретко излегуваше и „шаран“,па и пастрмка залутана од некоја притока и примамена од чистата и брза вода).Со уловот нанижан на врбово гранче или гранка со чатал (зависно од среќата тој ден) се парадира пред очите на восхитените сограѓани(ова не важи за слабите рибари-како пацери во шах или глад и бељот)кои кришум шепотејќи се прибираа дома со надеж дека утре ќе имаат подобра среќа- се разбира ако некој не им рече „среќно комши“ кога ќе ги забележи со трската в раце.....

Со првото рибарско искуство се стекнав две-три години пред земјотресот,пред да се преселиме од Дебармаало у центар.Фаќавме риба со двајца соученици од школото „Карпош“,а спремата што да ти кажам-место бамбус малку подебелка трска за малтерисување тавани,конец најлон,ама исповиткан и згужван,тапа од плута изделкана во вид на конус и офарбана со лак за нокти-демек врвот е црвен,а јадица ко за китои-таква се нашла.Важна е желбата и волјата за риболов.Стоиме на еден ракавец на Руска плажа што го прегазувавме кога одевме на островчето кај што си игравме Робинзони и Петковци и кај што имавме колиба од гранки и лисја во која чувавме скришни работи.Еднаш фативме некое ситно и јадно рипче-рибарите го викаа царево куре и баш тогаш до нас риба фаќаа двајца браќа од населбата Карпош –Роко и Странец.Вадеа риба на секое фрлање,ни пријдоа и со сериозен тон ни се обраќаат-„носите го ова рипче во Млин балкан на лекар,мора да е умно пореметено или со слаб вид кога сте успеале вие да го фатите“....се смеат и продолжија со рибоцидот,а ние се собравме и како помочани си отидовме.

Продолжив со хобито со променлива среќа-научив како се врзува удица,како се мести оловце, купив оригинална карбонска трска од 4,5 метри,торбица со резервни тракатанци.Првите часови по рибарење ги добив од Бакар,рибар од Тафталиџе кој и ден денес кај и да се појави без риба не се враќа,продолжив кај Миле поп,Џина и уште понекој скопски махер и почнав дома да носам по некоја риба.

Се дружев и риболовев со Бато,Брада и Армен,повеќе заради другарската љубов и долгогодишно почитување.Некои од нив и ден-денес одат по риба дури у Грчка,а јас останав рибар сањалица....тоа ти е!За мене изгледа не важи онаа-еднаш рибар засекогаш рибар......

Мојсо Мојсовски

Можеби ќе ве интересира

Царот и султанот повторно на испит

Царот и султанот повторно на испит

Предизборни математики и комбинаторики

Предизборни математики и комбинаторики

Добри земјоделски практики, придонес за одржливо земјоделство

Добри земјоделски практики, придонес за одржливо земјоделство

Македонската технолошка револуција веќе почна

Македонската технолошка револуција веќе почна

Дракче

Дракче

Минхенска конференција за безбедност – нема простор за оптимизам

Минхенска конференција за безбедност – нема простор за оптимизам

Нашата НАТО иднина

Нашата НАТО иднина