20 Мај, 2018
0.3572
    ALK 8098.79    0.29%     BESK 7738.39    -2.05%     GRNT 743.11    -1.78%     KMB 4373.93    0.64%     MKSD 204    9.68%     MPT 30016.78    0.05%     MTUR 4100    -0.41%     OHB 6498.44    0.11%     PPIV 44500    0%     RMDEN16 95.5    0.42%     RZLE 14    0%     RZLV 44    0%     RZUS 124.82    -0.94%     STB 1022.5    -0.26%     STBP 1102.85    0.07%     STIL 132.97    3.31%     TEL 270    -1.46%     TNB 13718    3%     TPLF 1573.88    -1.18%     TTK 860    -1.23%     UNI 2420.09    2.55%     ZILU 238    8.18%

Зошто Владата е против оценка на уставноста на спорниот член од Законот за прислушкување?

Објавено во: Анализа 12 Октомври, 2017

Одлуката на Владата на Република Македонија да му даде мислење на Уставниот суд со кој се препорачува да не се оценува уставноста на членот 175 од Законот за следење на комуникациите предизвика големи полемики пред се кај стручната јавност бидејќи во овој период фокусот премногу е ставен на самите избори. Секако,мислењето да не се оценува уставноста на спорниот член со кој се предвидува самите телекомуникациски оператори да обезбедат следење на комуникацијата на граѓаните во реално време повлекува повеќе прашања.

Од Владата дополнително објаснуваат дека само со оценување на еден член од законот нема да се постигнат посакуваните ефекти, односно треба да му се даде простор на веќе започнатиот процес на реформи на тајните служби за што се изработени четири можни модели од кои еден ќе биде одбран по екстензивна консултација со експертите преку јавна и транспарентна јавна дебата.

Што е спорно во членот 175 од „Законот за прислушкување“?

Во членот 175 од Законот за следење на комуникации се предвидува операторите се должни да ги обезбедат сите неопходни технички услови за да овозможат следење на комуникациите во нивните мрежи. Тие се должни на сопствен трошок да обезбедат и одржуваат опрема, соодветен интерфејс и да воспостават електронски комуникациски водови за пренос до овластениот орган за следење на комуникации, со цел да се овозможи следењето на комуникациите во нивната мрежа, во согласност со Законот за следење на комуникациите.

Информацијата за следената комуникација треба да биде на располагање веднаш по завршувањето на комуникацијата, а следењето на комуникацијата треба да биде непрекинато за цело време на нејзиното траење.

Исто така граѓанинот кој е предмет на следење во текот на „акцијата“ не треба да забележи никаква промена во квалитетот на телекомуникациската услуга. Во законот спорно е тоа што и се дава неограничена моќ на Управата за безбедност и контраразузнавање, а не е јасно кој ја издава наредбата бидејќи се крши уставното начело за обезбедување на судски налог.

Како дојде до иницијативата до Уставен?

Од Владата како што веќе наведовме излегоа со дополнително образложение на донесената одлука и посочуваат дека проблемот ќе биде решаван етапно.

„Предлозите на законските решенија на работната група, направени согласно препораките на меѓународните и домашните експерти, се во завршна фаза и наскоро ќе бидат објавени. Тоа е и во приоритетите на Планот 3-6-9. И тоа во овој, тековен временски интервал од планот“ велат од Владата.

Иницијативата до Уставниот суд беше поднесена во 2015 година кога СДСМ започна да ги објавува „бомбите“ со прислушкуваните разговори, потоа беше дел од препораките на Прибе за реформи, но дури во јуни годинава истата беше прифатена.

Автор: Христијан Станоевиќ